بررسی مشکل شکنندگی نقاط قطع در جنبه گرایی
چكيده
توسعه مبتني بر جنبه در حال حاضر مورد توجه محققان زيادي به خصوص محققان مهندسي نرمافزار است. اين مدل توسعه با استفاده از خاصيت
پيمانه بندي قوي نسبت به كاهش پيچيدگي در سيستم هاي نرم افزاري عمل مي كند. در اين متد، دغدغه هاي سيستم به دو دسته دغدغه
اصلي و مداخله اي تقسيم مي شوند. شناسايي دغدغه ها را مي توان با استفاده از راه حل هايي كه تا كنون ارائه شده اند انجام داد. اما مشكلي
كه در اين مقاله به آن مي پردازيم مشكل شكنندگي نقاط قطع است. اين مشكل به دليل عدم اتصال صحيح اين دو دغدغه به يكديگر مي باشد.
اين عدم اتصال صحيح بدليل تعريف ناصحيح نقاط قطع مي باشد. در صورت عدم اتصال صحيح اين دو دغدغه به يكديگر ممكن است نتيجه
حاصل با نتيجه اصلي نرم افزار يكسان نباشد. همچنين درصورتيكه نقاط قطع صحيح تعريف نشوند نگهداشت سيستم بسيار مشكل و هزينه بر
خواهد بود. لذا در اين تحقيق نحوه تعريف نقاط قطع را بيان مي كنيم و مزايا و معايب هر كدام را بيان مي كنيم
