معدنکاري در اين واحد به دو دوره سنتي و مکانيزه تقسيم بندي مي شود. از سال 1318 تا 1342 عمليات معدنکاري دستي و نيمه مکانيزه انجام مي شد. در سال 1342 عمليات اکتشاف نيمه تفصيلي انجام شد و در سال 1346 با تاسيس شرکت معادن بافق مطالعات اکتشافي، استخراج و کانه آرايي بصورت سيستماتيک آغاز شد و اقدامات لازم جهت نصب و راه اندازي کارخانه فلوتاسيون صورت گرفت. در نهايت در سال 1348 تجهيزات معدن و کارخانه کانه آرايي نصب گرديد. از اين زمان به بعد مطالعات بيشتري بر روي روش
کانه آرايي و راه کارهاي افزايش توليد انجام شد.

خوراک کارخانه از دو بخش زير زميني و روباز تامين مي شود. عيار مجموع سرب و روي در خوراک مي بايست در حدود 9 تا 11درصد باشد. ذخيره قطعي معدن زير زميني 6 ميليون تن مي باشد که از اين مقدار 4 ميليون تن استخراج شده است و عيار مجموع سرب و روي آن 15 تا 16 درصد مي باشد. ذخيره قطعي معدن روباز نيز 4 ميليون تن و ذخيره احتمالي آن 2 ميليون تن مي باشد و مجموع عيار سرب و روي آن 4 تا 6 درصد مي باشد.

پس از تمديد پروانه بهره‌برداري درسال 1345 و تأسيس شركت معادن بافق درسال 1346 طراحي استخراجهاي زيرزميني آغاز شد و كارخانه كانه‌آرايي سرب و روي با ظرفيت 400 تن در روز تأسيس گرديد و همزمان معدن آماده‌سازي شد و كارخانه در سال 1349 آغاز به كار نمود. از سالهاي 1346 تا 1351 عمليات استخراجي در قسمتهاي پرعيار كانسار يعني منطقه زردو با عيار مجموع 20 درصد بطور فشرده و پيگير انجام و پس از مراحل كانه‌آرايي و فلوتاسيون ، كنسانتره حاصله به كشور انگلستان صادر مي‌شد.

درسال 1351 كليه سهام شركت معادن بافق به مالكيت ايراني درآمد و روش كانه‌آرايي انتخابي در دستور كار قرار گرفت.ظرفيت كارخانه افزايش يافت و خط توليد كنسانتره سرب و روي از يكديگر جداشد . در طرح توسعه كارخانه ظرفيت روزانه 400 تن به 600 تن افزايش يافت و از سال 1354 تا 1356 تكميل و مورد بهره‌برداري قرار گرفت. خوراك كارخانه كانه آرايي تا سال 1366 كلاً ازمعدن زيرزميني تأمين مي‌شده و از سال 1366 همراه با آماده‌سازي معدن روباز ( در بخش پهنوي شمالی)، بخشي از خوراك كارخانه توسط معدن روباز تأمين گرديده است.