چکیده مقاله:
در حقوق اسلام فرزندخواندگی به رسمیت شناخته نشده است.بنابراین در بین مسلمانان این تاسیس با شرایط و آثاری دیگر تحت عنوان سرپرستی مورد قبول قرار گرفته است.به همین دلیل در مباحث بعدی مقررات سرپرستی مورد بررسی قرار میگیرد.اصل بیست و یکم قانون اساسی،دولت را موظف به حمایت از مادران و کودکان بیسرپرست میداند.قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست مصوب ۱۳۹۲نیز به منظور تامین منابع مادی و معنوی آنان،شرایطی خاص را برای خانواده هایی که میخواهند سرپرستی اطفال بدون سرپرست را به عهده بگیرند وضع نموده است.این قانون همانند ماده ۲۰ کنوانسیون حقوق کودک بر مراقبت کودک از طریق سرپرستی تاکید دارد.این نوشتار تلاش دارد به روش توصیفی و تحلیلی به بررسی شرایط و آثار فرزندخواندگی در فقه حقوق ایران و کنوانسیون حقوق کودک ۱۹۸۹بپردازد .
نظرات کاربران
افزودن نظرحامیان
