چکیده مقاله:
آنچه معمول است، در اکثر حقوق نوشته های جهان همچون ایران و فرانسه در راستای سوء استفاده از حق در حقوق خانواده، مواد قانونی مختلفی وضع شود که این موضوع در حقوق ایران با توجه به اصل ۴۰ قانون اساسی که بیان می دارد: »هیچ کس نمی تواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار دهد.« محرز است. با توجه به اصل مذکور در حقوق ایران، سوء استفاده از حق در مفهوم وسیعی مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسی در این باره با مقایسه با قوانین کشور فرانسه می تواند نگاه جامع تر در این خصوص به پژوهشگران عرصه حقوق بدهد . این نوشتار به روش توصیفی و تحلیلی به دنبال تعریف مقایسه سوءاستفاده از حق در این دو نظام حقوقی می باشد .ددر باب نتایج آن می توان بیان نمود، در راستای تعهدات زوجین می توان سوء استفاده از حق را مجری دانست و یا اینکه در تعهدات قراردادی نیز، سوء استفاده از حق، قابل تسری است. در روابط قراردادی در سطح بین الملل نیز می توان سوء استفاده از حق را در موارد مختلفی مورد مطالعه قرار داد.
