بررسی چگونگی مدلسازی ناحیه چشمه اتصال در قابهای فولادی گیردار با ورق انتهایی
يكي از مسائلي كه مهندسين سازه در طراحي سازه هاي فولادي بوسيله نرم افزار هاي تجاري از قبيل SAP يا ETABS با آن مواجهند، نحوه در نظر گرفتن اثرات ناحيه همپوشاني المانها (طول ناحيه صلب انتهايي) در چشمه اتصال است. در اين نرم افزارها امكان در نظر گرفتن اين ناحيه بصورت كاملا صلب يا نيمه صلب وجود دارد، در حالي كه اتخاذ هر يك از اين گزينه ها منجر به تفاوت قابل ملاحظه اي در نتايج و محاسبات خواهد شد. در اين تحقيق با معرفي دو مدل تحليلي متعارف در مدلسازي چشمه اتصال و تمركز روي اتصال با ورق انتهايي، به بررسي دقيقتر تاثير ميزان طول ناحيه صلب انتهايي در نتايج مدلسازي قابهاي فولادي پرداخته شده است. براي اين منظور نتايج بدست آمده از تحليل به روش مرسوم با نتايج بدست آمده از تحليل دقيقتر بر اساس روش پيشنهادي آيين نامه يوروكد مقايسه شده اند. در نهايت پيشنهاداتي براي در نظر گرفتن ميزان صلبيت ناحيه انتهايي المانها به منظور دستيابي به نتايج دقيقتر سختي و مقاومت قاب فولادي ارائه گرديده است.
